doşab

doşab
сущ. бекмес, дошаб (густой вареный сок винограда, тута и др. фруктов)
◊ doşab almışam bal çıxıb (употребляется, когда приобретенная вещь оказывается лучше, чем ожидалось)

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Нужно написать реферат?

Смотреть что такое "doşab" в других словарях:

  • doşab — is. <fars.> Üzüm, tut, əncir və qeyri meyvələrin şirəsinin qaynadılmasından hasil olan qəliz şirin maddə; bəkməz. Tut doşabı. – . . Kənd əhli bilirlər ki, doşabsız xəşil olmaz. Şəhriyar. ◊ Doşab almışam (almışıq) bal çıxıb – gözlənilmədən… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • doşab — f. bəkməz …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • şirəxək — is. <fars.> Şirə qarışıq torpaq. Bir cürə ağrəngli torpaq vardır, şirəyə ondan qatıb süzdükdən sonra doşab turş şirin olardı. Bu torpaqdan qatılmasa idi, doşab turş şirin olmazdı. Onun adına şirəxək deyərdilər. H. S …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • basdıx — (Ordubad, İrəvan, Zəngəzur) un, doşab və qozdan hazırlanan çərəz. – Nənəm mənə bir az basdıx vermişdi, əlimnən palçığa düşdi; – Anam beş düzüm basdıx hazırradı (Ordubad) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • xum — I (Zəngibasar, Naxçıvan, Şahbuz) böyük saxsı küp. – Xum üçüz <üç yüz> litir su tutur (Naxçıvan); – Xuma qabaxlarda yağ doldururdux, doşab doldururdux, indi də çaxır qoyurux (Şahbuz) II (Qarakilsə) dəstəbaşçısı. – O vədə İstepa xum gəlip… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • qoduş — (Şəki, Zaqatala) balaca saxsı qab. – Bir qoduş doşab varimizdi (Zaqatala); – Qoduşdə qatıx çaliylər (Şəki) …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • şirəxana — (Culfa) üzüm əzmək üçün xüsusi yer. – Şirəxanada üzüm əzirix’, indi doşab bişiririx’ …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • şirəxəg — (Bakı) doşab bişirilərkən üzüm şirəsinə qatılan xüsusi torpaq. – Ay ışağlar, birəz şirəxəg götürün mə:mçün, üzüm baseçegəm …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • şirəxak — f. doşab bişirərkən şirin olsun deyə üzüm şirəsinə qatılan xüsusi torpaq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • barmaq — is. 1. İnsanın və bəzi heyvanların əl və ayaqlarının qurtaracağındakı beş mütəhərrik üzvdən hər biri. Baş barmaq. Şəhadət barmağı. Orta barmaq. Adsız barmaq. Çeçələ barmaq. Barmaqlarının ucunda (yavaşca, ayaqlarının altını yerə vurmadan). //… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bəkməz — is. Bəzi şirin meyvələrin suyundan çəkilən şirə; doşab. Üzüm bəkməzi. Əncir bəkməzi. Tut bəkməzi …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»